این زندگی از جان ما چه می‌خواهد که هجده ساله هم که بودم، وِلکام نوت موبایلم: «من مردِ تنهای شبم» بود!


بعد هم این شعر:

هیچ‌چیز دنیا سر جایش نیست

و من،

در برف ناگهان و سرمای بی امان

از تنهایی‌‌ست

                 که بر خودم می‌لرزم