می خواهی به هیچ جایت نباشد

می گویی: به دَرَک

باشد به دَرَک

اما همان دَرَک هم

روی نقشه ی زندگی جایی خواهد بود

خیلی آدم ها را فرستاده ای آن جا

و شاید خبر نداری اما آن ها در هیچ جای تو

حالا دیگر برای خودشان کسی شده اند!

ماشین دارند و پنجره های آفتاب گیر

 و روزی دو سه وعده غذا می خورند

می بینی چه دنیایی شده؟

حتی دیگر  نمی شود «به درک»  اعتماد کرد!