محضِ حقیقت
می ترسم از شهر
می ترسم از خیابان ها که هر روز
انباشته تر می شود از پسر بچه های کله تراشیده
که شغل آینده شان
سنگ زدن به شیشه های قطار است...
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 1:3 توسط کیا راد
|
هرکاری کردم اما نشد.گفتم عیبی ندارد اما نشد.درد گرفتم.درد دادی ام.