کاش علف‌ های خرابه‌ ی روبه‌ رو

                          قد بلند شوند

خدا باران،

خدا کمی  آفتاب...

کاش علف‌های خرابه ی روبه رو

                               قد بلند شوند

و هروقت که تو زخم می‌ زنی

بدوم به کوچه

دور از چشم های تو

بدون حیف و میل شدن مردانگی ام

پشت بلندی شان

آرام نه؛ های های گریه کنم