چاه خانه ی من که چه سوسک هایی بر می آید از آن
چاه خانه بو می دهد
مثل پاهای من
بعد از سگ دو زدن یک روز طولانی
چاه خانه سیاه است
مثل چشم های من که آبی بود
و به خاک سیاه نشانده شد
چاه خانه عمیق است
مثل فکر من که دیگر
حتا نمی شود چند شعر تازه از آن بیرون کشید
چاه خانه هر روز
سوسک های طلایی جوانی تحویلم می دهد
که من را با این سنم مسخره می کنند
و با غرور روی نان های لواشم می دوند
مثل زندگی من که یک سوسک مو طلایی نابالغ
شادی های کوچکش را جوید
با ناخن های مانیکور
صورت روشن روزهایم را خراش داد
و قبل رفتنش در خانه ام چاه بزرگی کند
چاهی که بو می دهد
درست مثل پاهایم
بعد از سگ دو زدن یک روز طولانی
+ نوشته شده در جمعه سوم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 17:16 توسط کیا راد
|
هرکاری کردم اما نشد.گفتم عیبی ندارد اما نشد.درد گرفتم.درد دادی ام.